Handleiding

Zelf lockpicks maken: ruitenwisserstrips, zaagbladen en 3D-printen

Welke materialen echte picks opleveren, welke in het sleutelgat breken, hoe je een haak netjes vijlt en afwerkt — en het eerlijke oordeel over 3D-geprinte picks.

Bijgewerkt 13 oktober 2026 · Gereedschap · 10 min leestijd

Zelf picks maken hoort echt bij de hobby — genoeg wedstrijdpickers gebruiken gereedschap dat ze zelf gevijld hebben, en het materiaal dat ertoe doet kost niets. Maar de meeste zelfgemaakte picks falen om één reden: het verkeerde staal. Deze gids legt uit welke materialen werken, hoe je een haak vijlt en afwerkt, hoe je een spanner maakt die niet buigt, en wat 3D-geprinte picks echt waard zijn.

Wat een pick eigenlijk moet zijn

Voor je iets gaat vijlen: de specificatie, want die verklaart elk succes en elke mislukking hieronder. Een werkende pick is:

  • 0,5–0,6 mm dik. Dunner buigt en vertelt je niets; dikker komt niet langs de afscherming in een Europees paracentrisch sleutelgat.
  • Vlak in doorsnede. Ronde draad rolt in het sleutelgat en geeft bijna geen feedback door — precies waarom een haarspeld zo'n slechte pick is.
  • Verenstaal, gehard en veredeld. Hij moet iets kunnen buigen en terugveren zonder vervormd te blijven. Zacht staal blijft na een paar pinnen krom en je zorgvuldig gevijlde geometrie is weg.
  • Glad en ontbraamd. Een scherpe rand hapt in de afscherming en in de pinnen, en elke hapering leest als valse feedback.

De korte versie: de geometrie is makkelijk en het staal is alles. Verenstaal uit een ruitenwisserstrip of een zaagblad levert een pick die echt werkt; zacht staal, aluminium, messing en filament niet, hoe goed de vorm ook is.

De beste materialen voor zelfgemaakte lockpicks

Ruitenwisserstrips (de klassieker, en de beste)

De twee dunne stalen strips in een ruitenwisserblad zijn vlak, ongeveer 0,6 mm en al gehard verenstaal. Materiaaltechnisch is dat vrijwel exact waar een commerciële pick van gemaakt is — en daarom is het al decennia de standaard schrootbron van de hobby. Eén oud blad van een garage levert meerdere picks. Je vijlt of snijdt ze met een multitool, en ze hebben geen warmtebehandeling nodig.

Zaagbladen (goed, met één waarschuwing)

Bimetaal-zaagbladen zijn gehard verenstaal, goedkoop en precies de juiste dikte. Slijp de tanden er volledig af en werk het blad koud — wordt het blauw, dan heb je daar de veredeling verpest en knapt het. Dompel het elke paar seconden in water. Een goed blad levert drie of vier picks.

Veegmachineborstels (het Amerikaanse klassieke antwoord)

De vlakke stalen borstelharen die van straatveegmachines vallen zijn uitstekend verenstaal, en het oorspronkelijke materiaal van de Bogota-harken. Ze zijn in Europa ook zeldzamer dan Reddit suggereert. Vind je er een, hou hem.

Voelermaatjes, klokveren, rolmaatbanden

Allemaal gehard vlak verenstaal in bruikbare diktes. Een goedkope set voelermaatjes is de handigste van de drie, want die komt al gesorteerd op dikte — pak het blaadje van 0,6 mm en werk daarvan. Een stalen rolmaatband is met 0,5 mm wat dun maar prima bruikbaar, en buigt mooi voor harken.

Wat niet werkt

  • Paperclips en haarspelden. Rond, zacht, en ze buigen voordat de pin omhoogkomt. Prima voor een plaatjesslot in een kast, hopeloos op een cilinderslot.
  • Zacht staal strip en plaatwerk. Goede vorm, geen veerkracht. Het blijft binnen één sessie krom.
  • Messing, aluminium, tiewraps, plastic. Nee.
  • Mesjes, schroevendraaiers, inbussleutels. Te dik voor elk sleutelgat dat de moeite waard is, en gevaarlijk om te forceren.

Zo maak je een lockpick, stap voor stap

  1. Kies je blank. Een ruitenwisserstrip of een zaagblad zonder tanden, 0,5–0,6 mm, op ongeveer 10 cm.
  2. Teken het profiel. Trek een echte pick over als je er een hebt, of print een template op 1:1. Een korte haak is de eerste die je maakt: een punt van 2–3 mm, vierkantig, die zacht oploopt vanaf de schacht.
  3. Snijd de grove vorm met een snijschijf op een multitool of met een vijl. Werk langzaam en hou het staal koel — kleurverandering betekent verlies van veredeling.
  4. Vorm de punt. Dit is het deel dat uitmaakt. Het bovenvlak van de haak tilt de pin, dus dat wil vlak en parallel aan de schacht zijn, niet onder een hoek.
  5. Maak elke rand glad. Fijne vijl, dan 400 en dan 800 korrel. Haal de pick over je vingertop: hapert hij ergens, dan hapert het slot ook.
  6. Zet een greep. Krimpkous, een wikkel tape, of twee stroken plastic aan weerszijden met epoxy. Een slanke greep is beter dan een dikke ergonomische — je leest trillingen erdoorheen.

Verwacht dat de eerste twee pogingen onbruikbaar zijn en de derde echt aardig. Het profiel dat je het best maakt is het profiel dat je het meest gebruikt: begin met een korte haak, dan een slanghark, die veel vergevingsgezinder is om te vijlen omdat de bocht geen precisie nodig heeft.

Zo maak je een spanner die echt werkt

Dit is belangrijker dan de pick, want spanning is ongeveer 80 % van lockpicken en een buigende spanner is reden nummer één waarom zelfgemaakte sets falen.

  1. Snijd een strook van 3–4 mm breed uit het dikste vlakke verenstaal dat je hebt — 0,9 tot 1,2 mm is hier juist; stijver dan een pick, met opzet.
  2. Buig 8–10 mm van het uiteinde 90° om, in een klem, met een scherpe hoek in plaats van een ronding.
  3. Hou dat korte beentje vlak en parallel. Verdraait het, dan rolt het in het sleutelgat en springt je spanning rond.
  4. Ontbraam het uiteinde zodat het niet in de kern bijt.

Koop je liever één ding dan het te maken, koop dan de spanner. Een set dubbelzijdige spanners kost bijna niets en haalt de variabele weg die beginners doet denken dat ze niet kunnen picken.

Zijn 3D-geprinte lockpicks iets waard?

Kort antwoord: nee, en de reden is structureel, geen kwestie van printkwaliteit.

Een pick werkt door een fractie van een millimeter beweging van een pin via het gereedschap naar je vingers door te geven, terwijl hij een kracht weerstaat die op een punt van 2 mm staat. PLA, PETG en zelfs nylon op 0,6 mm hebben een minieme fractie van de stijfheid van verenstaal en geen elastische terugveer. Een geprinte pick buigt in plaats van te tillen, de laaglijnen happen in de afscherming, en de punt schuift af — vaak in het sleutelgat, en dat is het echte risico: je hebt nu een stuk plastic in het slot geklemd.

Waar 3D-printen de hobby echt helpt:

  • Grepen voor picks die je uit staal vijlt — geprinte grepen zijn uitstekend, en je maakt ze op maat van je hand.
  • Cilinderhouders en klemmen voor oefencilinders, een van de beste comfortverbeteringen die er zijn.
  • Pinbakjes en etuis voor ompennen.
  • Lesmodellen — een vergroot geprint opengewerkt cilinderslot is een prachtig demonstratiestuk, al kost een echt transparant slot minder dan het filament.
Beginner Lock Pick Kit – 15 Picks, Pouch, Optional Transparent Padlock
Goedkoper dan ze maken · €22.9Beginner Lock Pick Kit – 15 Picks, Pouch, Optional Transparent Padlock

De eerlijke vergelijking: een sessie met een multitool en een ruitenwisserblad levert één bruikbare haak en één spanner. Vijftien geharde roestvrije picks, twee echte spanners en — in set 2 — een transparant oefenslot kosten minder dan de snijschijven. Maak picks omdat het ambacht je aanspreekt, niet omdat het de goedkopere route naar lockpicken zou zijn.

Bekijk het product

Is het legaal om zelf lockpicks te maken?

In het grootste deel van Europa wordt een pick maken precies behandeld als er een bezitten: het gereedschap is niet het strafbare feit, het gebruiken op het slot van iemand anders wel. Nederland, België, Duitsland, Oostenrijk, Tsjechië en de Scandinavische landen regelen de daad, niet het voorwerp — niet toevallig is TOOOL in Nederland opgericht. Finland vraagt een aanvaardbare reden voor het bezit van inbrekersgereedschap. Het Verenigd Koninkrijk beperkt het in het openbaar bij je dragen onder "going equipped". Polen is de uitzondering en noemt het maken expliciet: art. 129 van de Wet op de overtredingen bestraft het maken, bezitten of verwerven van lockpicks tenzij je beroep ze vereist. Details per land staan op onze pagina over legaliteit.

En de hobbyregel die dit alles onomstreden houdt: pick alleen sloten die je zelf bezit, en nooit een slot dat in gebruik is. Een zelfgemaakte pick is uitstekend om op een oefenslot te testen en volstrekt verkeerd om op een deur te testen.

Zelf maken of kopen?

ZelfgemaaktCommercieel
KostenGratis schroot, maar snijschijven en een multitoolOnder 30 € voor een volledige starterset
MateriaalRuitenwisser of zaagblad = echt het juiste staalGehard roestvrij, 0,5–0,6 mm, consistent
AfwerkingVraagt geduldig ontbramen om goed te voelenOntbraamd en gepolijst
VariatieRealistisch één of twee profielenHaken, halve diamanten, harken, diepe haken
SpannerHet moeilijke deel — de meeste buigenStevig, meerdere breedtes
Waarom doenHet ambacht, eigen profielen, geen verzendingLeren picken, vandaag

De pickers die hun eigen gereedschap maken zijn vooral mensen die al goed picken en een profiel willen dat niemand verkoopt. Is je doel om deze week je eerste slot te openen, koop dan een beginnersset en een oefenslot, en hou dat ruitenwisserblad voor later — het is een veel beter project zodra je weet hoe een goede haak voelt.

Veelgestelde vragen

Wat is het beste materiaal om lockpicks van te maken?

Ruitenwisserstrips — de vlakke stalen strips in een ruitenwisserblad zijn al gehard verenstaal van ongeveer 0,6 mm, vrijwel exact commercieel pickmateriaal. Bimetaal-zaagbladen, voelermaatjes, klokveren en veegmachineborstels werken ook. Zacht staal, messing, aluminium en paperclips niet.

Hoe maak je thuis een lockpick?

Snijd een blank van 10 cm uit vlak verenstaal van 0,5–0,6 mm, teken een korte-haakprofiel, snijd het met een multitool of vijl terwijl je het staal koel houdt zodat de veredeling niet verloren gaat, vorm de punt vlak en parallel aan de schacht, maak daarna elke rand glad met fijne vijl en 400–800 korrel en zet een slanke greep.

Zijn 3D-geprinte lockpicks iets waard?

Nee. Plastic op pickdikte heeft een minieme fractie van de stijfheid van verenstaal, dus het buigt in plaats van pinnen te tillen, de laaglijnen happen in de afscherming, en de punt kan in het slot afschuiven. 3D-printen is echt nuttig voor grepen, cilinderhouders en pinbakjes, niet voor de picks zelf.

Kun je zelf een spanner maken?

Ja, en dat is het belangrijkere stuk. Snijd een strook van 3–4 mm uit dikker verenstaal — 0,9 tot 1,2 mm — en buig 8–10 mm scherp 90° om in een klem, met het korte beentje vlak. Verdraait of buigt hij, dan rolt hij in het sleutelgat en is je spanning onbruikbaar.

Is lockpicks maken illegaal?

In het grootste deel van Europa wordt een pick maken behandeld als er een bezitten: legaal, waarbij het gebruik op een slot dat niet van jou is het strafbare feit is. Finland vraagt een aanvaardbare reden voor bezit, het Verenigd Koninkrijk beperkt het in het openbaar bij je dragen, en Polen bestraft maken, bezitten en verwerven expliciet onder art. 129 van de Wet op de overtredingen, tenzij je beroep ze vereist.

Is zelf maken goedkoper dan kopen?

Niet echt, zodra je snijschijven, schuurmiddelen en de uren meerekent. Een volledige beginnersset met oefenslot kost onder 30 €, en een sessie vijlen levert doorgaans één bruikbare haak. Maak picks omdat het ambacht je interesseert of omdat je een profiel wilt dat niemand verkoopt.

Volgende stap: test wat je gevijld hebt op een slot dat de pinnen laat zien — zie welk oefenslot je hierna moet kopen — en zet de techniek goed in zo pick je een slot open voor beginners.

Geschreven door het Lockpit Kit-teamWe picken elk oefenslot dat we verkopen zelf open, delen het in volgens het bandensysteem van de community en schrijven de gids die in het pakket zit. Alles hier komt uit dat werk aan de werkbank en uit de openbare bronnen waarnaar in het artikel gelinkt wordt. Pick alleen sloten die je zelf bezit — zie legaliteit per land.

Verder lezen